σάουνά μου έρχεται σε δύο λεπτά». Με παρόμοια αστεία οι Βερολινέζοι, γνωστοί για το ιδιαίτερο χιούμορ τους, προσπαθούν αυτές τις ημέρες να ξεπεράσουν ένα πρόβλημα που δεν είναι καθόλου αστείο: την έλλειψη κλιματισμού στα μέσα μαζικής μεταφοράς του Βερολίνου γενικά.
Και ναι μεν μπορεί να έχεις τύχη βουνό και να μπεις σε ένα από τα λίγα κλιματιζόμενα S-Bahn, ραχοκοκαλιά της δημόσιας συγκοινωνίας στην πρωτεύουσα, κάτι αντίστοιχο ας πούμε με τον ελληνικό προαστιακό, αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο για την U-Bahn, το υπόγειο μετρό, που δεν έχει καθόλου. Ο BVG, ο οργανισμός δημόσιων συγκοινωνιών του Βερολίνου, θεωρεί ότι ο κλιματισμός «δεν είναι πρακτικός» στο βερολινέζικο σύστημα του μετρό, γιατί ο ζεστός αέρας που θα έβγαινε, εάν υπήρχε κλιματιστικό, θα ζέσταινε τις σήραγγες και θα δημιουργούσε ένα κυκλικό φαινόμενο θέρμανσης-ψύξης.
Ένα άλλο μειονέκτημα του κλιματισμού, όπως εκτιμούν, είναι η μεγάλη κατανάλωση ενέργειας. Σύμφωνα με το BVG ο κλιματισμός αυξάνει το ενεργειακό κόστος των συρμών κατά περίπου 30%. Αλλά και οι Γερμανοί δαιμονοποιούν τα κλιματιστικά. Σε σύγκριση με άλλες βιομηχανικές χώρες η Γερμανία μοιάζει με υποανάπτυκτη χώρα. Ενώ στην Ιαπωνία ή στις ΗΠΑ το 90% των νοικοκυριών διαθέτει κλιματισμό, στη Γερμανία δεν ξεπερνά το 20%. Και τέτοιες ημέρες που ο υδράργυρος σκαρφαλώνει στους 40 βαθμούς, η ζωή σε χώρους χωρίς κλιματιστικό γίνεται αβίωτη.
Αλλά γιατί αυτό το αυτομαστίγωμα; Το θέμα είναι περίπλοκο. Καταρχήν η ακριβή ηλεκτρική ενέργεια. Ο Γερμανός σκέφτεται δύο φορές για να ξοδέψει ένα ευρώ παραπάνω και έτσι προτιμά το μαρτύριο της ζέστης. Επιπλέον οι ειδικοί προειδοποιούν ότι ο κλιματισμός επιταχύνει την κλιματική αλλαγή. Αλλά είναι και θέμα πολιτισμικό. Στη Γερμανία τα κλιματιστικά θεωρούνται συχνά αμερικανιά, ξενόφερτη νεοπλουτίστικη συνήθεια που βλάπτει την υγεία, φέρνει πονόλαιμο, χτυπά απευθείας στον αυχένα και ενοχλεί ακουστικά τον γείτονα και αισθητικά τη γειτονιά. Επιπλέον στα διατηρητέα κτίρια απαγορεύεται η εγκατάσταση εξωτερικών μονάδων.
Δεν απομένει παρά η κλασσική συμβουλή του αερισμού. Όμως τα γερμανικά σπίτια χτίστηκαν με άλλη λογική -και σε άλλες εποχές- και ο αερισμός όταν η θερμοκρασία κατεβαίνει, δεν είναι αποτελεσματική, διότι απλά ακόμη και το βράδυ η θερμοκρασία δεν πέφτει κάτω από τους 28 βαθμούς.
Έτσι με κάθε ημέρα που περνά στο καμίνι της γερμανικής «ερήμου», τον ιδρώτα να κυλά στην πλάτη και τη θερμοκρασία να αγγίζει τους 40 βαθμούς, «λιώνει» όπως είναι φυσικό κάθε ιδεολογική αντίσταση. Η ιδέα αγοράς κλιματιστικού κατακτά συνεχώς έδαφος, αλλά είναι ήδη πολύ αργά για τους «μεταμεληθέντες». Στα καταστήματα έχουν γίνει ανάρπαστα και οι παραδόσεις διαδικτυακά γίνονται μετά από δύο μήνες. Τους απομένει βέβαια το ανεξάντλητο ιδιαίτερο χιούμορ, βερολινέζικες κρυάδες για πολλούς.
xrisimanea.com 