
Στη Γερμανία τα πράγματα με τα κλιματιστικά είναι τελείως διαφορετικά και πολύ πιο αυστηρά σε σχέση με την Ελλάδα. Αν περιμένεις ότι μπορείς απλά να αγοράσεις ένα split κλιματιστικό, να φωνάξεις έναν ψυκτικό και να τρυπήσετε τον τοίχο για να βάλετε την εξωτερική μονάδα στο μπαλκόνι ή στην πρόσοψη, η πραγματικότητα θα σε προσγειώσει απότομα.
Οι βασικές διαφορές και οι αυστηροί κανόνες που ισχύουν χωρίζονται σε τρεις άξονες:
1. Η άδεια (Το μεγαλύτερο εμπόδιο)
- Αν είσαι ενοικιαστής (Mieter): Απαγορεύεται αυστηρά να κάνεις οποιαδήποτε μόνιμη εγκατάσταση ή τρύπα σε εξωτερικό τοίχο χωρίς τη γραπτή έγκριση του ιδιοκτήτη (Vermieter). Η τρύπα θεωρείται δομική τροποποίηση (bauliche Maßnahme). Αν και ο νόμος πλέον προστατεύει κάπως τους ενοικιαστές για βελτιώσεις διαβίωσης, οι περισσότεροι ιδιοκτήτες το αρνούνται λόγω κόστους αποκατάστασης ή ζητούν ακριβές εγγυήσεις.
- Αν είσαι ιδιοκτήτης διαμερίσματος (Eigentümer): Ακόμα και τότε, χρειάζεσαι την έγκριση της συνέλευσης των συνιδιοκτητών της πολυκατοικίας (Eigentümergemeinschaft). Αν η εξωτερική μονάδα αλλοιώνει την αισθητική του κτιρίου ή μπαίνει σε κοινόχρηστο τοίχο, μπορούν να σου το απαγορεύσουν.
2. Ο νόμος περί ηχορύπανσης (TA Lärm)
Αυτός είναι ο λόγος που «κόβονται» οι περισσότερες άδειες. Στη Γερμανία υπάρχουν αυστηρότατα όρια θορύβου για τις κατοικημένες περιοχές, ειδικά τη νύχτα:
- Την ημέρα: Μέχρι 45 dB(A) στα όρια του οικοπέδου του γείτονα.
- Τη νύχτα: Μόλις 35 dB(A). Οι περισσότερες εξωτερικές μονάδες κλιματιστικών λειτουργούν γύρω στα 48-52 dB(A). Αν ο γείτονας ενοχληθεί και κάνει καταγγελία, θα αναγκαστείς να το ξηλώσεις ή να πληρώσεις υπέρογκα πρόστιμα.
3. Η εγκατάσταση (F-Gas Regulation)
Στην Ελλάδα συχνά βλέπουμε DIY εγκαταστάσεις ή από μη πιστοποιημένους τεχνικούς. Στη Γερμανία, βάσει της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τα φθοριούχα αέρια, η εγκατάσταση πρέπει υποχρεωτικά να γίνει από πιστοποιημένο τεχνικό (F-Gas technician). Πολλά καταστήματα δεν σου πουλάνε καν το κλιματιστικό αν δεν αποδείξεις ότι έχεις κλείσει πιστοποιημένο συνεργείο για την τοποθέτηση.
Τι κάνουν οι περισσότεροι στη Γερμανία;
Λόγω των παραπάνω δυσκολιών, η συντριπτική πλειοψηφία στρέφεται στα φορητά κλιματιστικά (Monoblock). Αυτά δεν απαιτούν καμία άδεια, αφού βάζεις απλά τον σωλήνα εξαγωγής σε ένα μισάνοιχτο παράθυρο (με ειδικό κάλυμμα μόνωσης). Έχουν χαμηλότερη απόδοση από τα split, αλλά γλιτώνεις τη γραφειοκρατία.
Αν σκέφτεσαι να βάλεις κλιματιστικό, το πρώτο σου βήμα πρέπει να είναι ένα γραπτό ερώτημα στον ιδιοκτήτη ή στη διαχείριση του κτιρίου για να δεις τι επιτρέπεται συγκεκριμένα στο συμβόλαιό σου (Hausordnung).
